Χωρίς κατηγορία

Μετά από 10 μήνες Εγκυμοσύνης, η Μητέρα αυτή ΔΕΝ είχε Ιδέα για ΑΥΤΟ που θα Ακολουθούσε!

42
Η Jenny Studenroth Gerson είναι μία blogger, συγγραφές και μητέρα από την Νέα Υόρκη. Εκείνη και ο άντρας της έχουν μία κόρη που την λένε Willow Primrose. Στο blog της: «Born to Be a Bride», η Jenny γράφει για όλα αυτά τα πράγματα που κανείς δεν της εξήγησε όταν προετοιμαζόταν να γίνει μητέρα: 



Η Jenny Studenroth Gerson είναι μία blogger, συγγραφές και μητέρα από την Νέα Υόρκη. Εκείνη και ο άντρας της έχουν μία κόρη που την λένε Willow Primrose. Στο blog της: «Born to Be a Bride», η Jenny γράφει για όλα αυτά τα πράγματα που κανείς δεν της εξήγησε όταν προετοιμαζόταν να γίνει μητέρα: 

«Όταν ήμουν έγκυος, όλοι ήθελαν να με προειδοποιήσουν, για το τι ερχόταν. Γυρνούσα για ένα μεγάλο μέρος αυτών των δέκα μηνών (ας το παραδεχτούμε, η εγκυμοσύνη είναι δέκα, και όχι εννέα, μήνες) απολύτως τρομοκρατημένη.

Προειδοποιήσεις, προειδοποιήσεις παντού για το τι επρόκειτο να συμβεί – από το βασανιστικό πόνο του τοκετού, μέχρι το καινούργιο σώμα που θα αποκτούσα μετά τη γέννα.

Υπήρχαν φορές που ένιωθα σαν φυλακισμένη στην πτέρυγα των μελλοθανάτων, προσπαθώντας να αναγκάσω τον εαυτό μου να απολαύσει κάποια μικρή πολυτέλεια παρά το μέγεθος και την ταλαιπωρία μου, γιατί αν ρωτούσα τριγύρω, οι φαινομενικά ασήμαντες χαρές μου θα τελείωναν πολύ σύντομα!»

Εσείς μάθατε τον νέο τρόπο αδυνατίσματος; 17 κιλά σε 22 μέρες!

44

«Απόλαυσε τον άντρα σου τώρα – θα δίνεις όλο τον χρόνο σου στο μωρό σας και δεν θα περνάτε χρόνο από κοινού, μόλις το μωρό έρθει!» «Επένδυσε σε ένα χαριτωμένο ολόσωμο μαγιό για το επόμενο καλοκαίρι – το σώμα σου δεν θα είναι ποτέ το ίδιο».

Ή, ακόμη χειρότερα, από μια από τις γυναίκες γιατρούς μου, όταν είχα εκφράσει την ανησυχία του για το πως θα παραμείνω σeξι για το σύζυγό μου, «Θα χάσεις το βάρος αυτή τη φορά, αλλά με το δεύτερο να το ξεχάσεις. Θα είσαι τόσο κουρασμένη τότε, που δεν θα σε νοιάζει».

ΚΑΙ όλοι γνωρίζετε το προσωπικά αγαπημένο μου, «Κοιμήσου τώρα, ενώ ακόμα μπορείς»,»Φτιάξε τα νύχια σου – δεν θα το κάνεις ξανά σύντομα», και το παλιό καλό,»Δεν θα έχεις χρόνο ούτε για ντους».

Αλλά όλες αυτές οι τρομακτικές προειδοποιήσεις που με έκαναν να αισθάνομαι ότι το τέλος του κόσμου ερχόταν, ξέχασαν να με προειδοποιήσουν για το τι ήταν πραγματικά μπροστά μου.

Θα έπρεπε να με προειδοποιήσουν ότι μετά από όλες αυτές τις ώρες τοκετού, την πρώτη φορά που θα έβλεπα το πρόσωπό της, η καρδιά μου θα έσκαγε στο στήθoς μου και θα διαλύονταν στο πάτωμα.

Θα έπρεπε να με προειδοποιήσουν ότι τα δάκρυα χαράς υπάρχουν πραγματικά, και αυτό είναι ένα πράγμα που δεν μπορείς να ελέγξεις όταν είσαι μαμά και βλέπεις την ομορφιά στα χέρια σου.»

«Θα έπρεπε να με είχαν προειδοποιήσει πως θα αγαπούσα τον σύζυγό μου πολύ περισσότερο αφού γινόταν πατέρας και δεν θα θυμόμουν καν πως ήταν παλιά η αγάπη μας. Πως θα είχαμε διαφορές, καβγάδες, αλλά θα βρίσκαμε χρόνο μαζί όπως όταν θα πηγαίναμε με την μικρή στο πίσω κάθισμα για ψώνια.

Πως θα βρίσκαμε γελοία ονόματα για εκείνη και πως θα γελούσαμε με την ψυχή μας. Πως τελικά θα σιγούρευε πως θα υπάρχει πάντα κρασί στο σπίτι και πως αυτό θα είναι το πιο ρομαντικό πράγμα. Πως θα τον άκουγα να αλλάζει πάνες στο μωρό και να κάνει σαν χαζός.

Θα έπρεπε να με προειδοποιήσουν πως το να τρώω υγιεινά και σωστές ποσότητες θα με βοηθούσε να παράγω αρκετό γάλα για την κόρη μου. Πως ούτε να κάνω δίαιτα δεν θα ήθελα στην αρχή, Πως το να μου πει ο γιατρός πως έχει πάρει αρκετό βάρος και τα πάει καλά θα με έκανε πιο περήφανη από οτιδήποτε.

Πως θα πάθαινα εμμονή με το δικό της βάρος τελικά και αυτό για να είμαι σίγουρη πως θα είναι υγιής. Και πως ο άντρας μου θα μου έλεγε συχνά ότι είμαι ελκυστική.»

«Θα έπρεπε να με προειδοποιήσουν πως παρά την κούραση, το να ξυπνάω για να την φροντίσω θα ήταν ότι καλύτερο έχω κάνει ποτέ. Πως θα μπορούσα να χαρώ με τα μικρά πράγματα, όπως τη γαλήνη ή την γάτα να κοιμάται στα πόδια μου.

Θα έπρεπε να μου πουν πως το να την βλέπω να μην χωράει στα ρούχα της θα μου ραγίσει την καρδιά. Πως κάποια μέρα θα την κοιτούσα για ώρες, χωρίς να με νοιάζει τίποτα άλλο. Πως το κλάμα και οι κραυγές της δεν θα με εκνεύριζαν γιατί όταν θα την ηρεμούσα θα ένιωθα πανέμορφα.

Θα έπρεπε να με προειδοποιήσουν ότι δεν θα ήθελα πραγματικά να κάνω τα νύχια μου, αλλά ότι θα καθόμουν στην καρέκλα πεντικιούρ στέλνοντας μηνύματα στον πατέρα της γιατί μου έλειψαν.»

«Θα έπρεπε να με προειδοποιήσουν ότι το να γίνω μαμά θα άλλαζε απολύτως τα πάντα, αλλά ότι ποτέ δεν θα ήθελα να πάω πίσω και να επισκεφθώ τον «παλιό εαυτό» μου, ούτε για ένα δευτερόλεπτο.

Θα έπρεπε να με προειδοποιήσουν ότι η ζωή μου ήταν έτοιμη να γίνει τόσο πλούσια, όμορφη και ολοκληρωμένη, που αν κοιτούσα πίσω θα έλεγα «Καημένη. Δεν έχεις ιδέα για το τι θα ακολουθήσει.»

Μόνο μια μητέρα θα μπορούσε να γράψει τόσο όμορφα λόγια!

Credit: hefty.co

Διαβάστε περισσότερα…

Αφήστε το σχόλιό σας