STORIES

Καθηγήτρια έβριζε και υποτιμούσε τους Μαθητές της. Τότε ένας 17χρονος της Κατέστρεψε την Καριέρα. Δείτε ΠΩΣ την Εκδικήθηκε!

v
Όλοι έχουμε ζήσει στο σχολείο δύσκολες εποχές που κάποιος καθηγητής δε μας «χώνευε». Ένας μαθητής όμως έχοντας ανεχτεί πολλές προσβολές από την καθηγήτρια μαθηματικών, αποφάσισε να λάβει τα δικά του μέτρα και εκδικήθηκε με τον δικό του τρόπο το υποτιμητικό bullying.

Ο χρήστης του Reddit με το παρ…


Όλοι έχουμε ζήσει στο σχολείο δύσκολες εποχές που κάποιος καθηγητής δε μας «χώνευε». Ένας μαθητής όμως έχοντας ανεχτεί πολλές προσβολές από την καθηγήτρια μαθηματικών, αποφάσισε να λάβει τα δικά του μέτρα και εκδικήθηκε με τον δικό του τρόπο το υποτιμητικό bullying.

Ο χρήστης του Reddit με το παρατσούκλι Johnny_Provolone δημοσίευσε μια ιστορία από την εποχή που ήταν 18 ετών και ήταν στην τελευταία τάξη του λυκείου το 2001. Τώρα είναι 34 ετών και σπουδάζει μηχανικός αυτοκινήτων. Η ιστορία εκδίκησής του έγινε viral…Διαβάστε να μάθετε το λόγο…

Ήμουν στην τελευταία τάξη του λυκείου εκείνο τον καιρό και ποτέ δεν ήμουν ο πιο έξυπνος μαθητής. Δεν είχα λάβει ποτέ κακή διαγωγή ή να είχα κάποιο κακό ιστορικό. Αυτό είναι σημαντικό, επειδή μέχρι σήμερα δεν έχω ιδέα γιατί η καθηγήτρια με αντιμετώπιζε με τέτοιο τρόπο. Η καθηγήτρια, που θα την ονομάσω κυρία Φρανκ, εργαζόταν στο σχολείο για πάνω από μια δεκαετία και ήταν γνωστή ως άκαρδη σκύλα που οι διευθυντές έβλεπαν ως το χρυσό παιδί.

Η κυρία Φρανκ δίδασκε Άλγεβρα, που ήταν το χειρότερό μου μάθημα, και έτσι είχα προβλήματα κατανόησης και έκανα τακτικά ερωτήσεις. Για κάποιους αυτές οι ερωτήσεις ήταν γελοίες, αλλά για μένα ήταν πυρηνική φυσική.

Συνήθως όταν κάποιος ρωτάει μια χαζή ερώτηση, ο καθηγητής απαντάει όπως και να χει, αλλά η κυρία Φρανκ με μείωνε μπροστά σε όλη την τάξη λέγοντας πράγματα όπως «Να και η απορία του αργού παιδιού ξανά» ή «τι έκπληξη, δεν το καταλαβαίνεις πάλι;» ή «Καλά σοβαρά; Πρέπει να πάμε πιο αργά σήμερα για χάρη σου, έτσι δεν είναι;» κτλ.

Η καλύτερη λύση για τις ρυτίδες που έχετε ακούσει ποτέ! Χρησιμοποιήστε το και ξεχάστε τις ρυτίδες!

Προσπάθησα να πάω στην διεύθυνση γι” αυτό στο παρελθόν, αλλά ξανά την αντιμετώπισαν ως θείο δώρο. Έστελναν κάποιον να το εξετάσει κατά τη διάρκεια του μαθήματος, εκείνη συμπεριφερόταν κόσμια και φυσιολογικά για μια μέρα, και ξαναγινόταν σκύλα την επόμενη φορά.

Αυτό γινόταν για μισή σχολική χρονιά, μέχρι που έφτασε ο κόμπος στο χτένι για μένα. Πήγα στο τοπικό κατάστημα ηλεκτρικών συσκευών, αγόρασα μια συσκευή ηχογράφησης και στα κρυφά κατέγραφα κάθε προσβολή που μου έλεγε. Μερικές φορές την προκαλούσα για να αναπληρώσω για τον χαμένο χρόνο. Εμπρός! Δώσε πόνο!

Προς το τέλος της χρονιάς την ώρα του μαθήματος έκανα μια ερώτηση. Η απάντησή της ήταν ακριβώς, γιατί μου έχει καταγραφεί στο μυαλό κατά λέξη, ήταν:

«Διδάσκω εδώ πάνω από 10 χρόνια και αυτή ήταν η πιο ηλίθια ερώτηση που έχω ακούσει.»

Συνέχισε το μάθημα χωρίς να απαντήσει. Ήρεμα σηκώθηκα, μάζεψα τα πράγματά μου και πήγα στο γραφείο των νοσοκόμων για να πάρω άδεια να φύγω από το σχολείο.

Πήγα σπίτι, σύνθεσα όλες τις κασσέτες σε ένα υπέροχο αριστούργημα, και πήγα την επόμενη μέρα στο σχολείο για να την δώσω να την ακούσουν στη διεύθυνση. Κάθισα μαζί με τον διευθυντή και ακούσαμε μαζί μερικές προσβολές, πριν με σταματήσει. Ήθελε περισσότερους μάρτυρες παρόντες όπως και την κυρία Φρανκ. Μου είπε ότι θα βρισκόμασταν την επόμενη μέρα, όπου θα έδειχνα σε αυτόν και τους υπόλοιπους υποδιευθυντές ολόκληρη τη κασσέτα.

Αυτό που ακολούθησε ήταν μερικές από τις πιο σπουδαίες στιγμές της ζωής μου.

Παρακολουθούσα τους διευθυντές που είχαν βαρεθεί τις ανούσιες σχολικές συνελεύσεις, να γίνονται έξαλλοι και να μένουν άφωνοι με μερικούς να κρατάνε το στόμα τους ανοιχτό κατά τη διάρκεια της κασσέτας. Επίσης παρακολούθησα την κυρία Φρανκ να γίνεται από γυναίκα με αυτοπεποίθηση και τσαμπουκά, να συνειδητοποιεί ότι τα είχε κάνει σκατ@σει πέρα από κάθε σωτηρία.

Δημόσια εξευτελιζόταν μπροστά στους πιο σημαντικούς ανθρώπους της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Η κασσέτα τελείωσε και χωρίς δισταγμό οι υποδιευθυντές κοιτούσαν έκπληκτοι και ο διευθυντής μου είπε «Νομίζω ότι ακούσαμε όλα όσα χρειαζόμασταν, σε ευχαριστούμε.» Και ήσυχα έφυγα από το γραφείο.

Η τελευταία φορά που είδα την κυρία Φρανκ ήταν όταν έφευγα από το δωμάτιο. Την κοίταξα και είχαμε οπτική επαφή με τα γεμάτα δάκρυα μάτια της και της έδωσα το πιο χαιρέκακο μου χαμόγελο.

Επέστρεψα στην τάξη την επόμενη εβδομάδα και η κυρία Φρανκ δεν ήταν στο σχολείο. Η ιστορία διαδώθηκε γρήγορα σε όλο το σχολείο και με είδαν σαν άγιο. Χάρη σε μένα απολύθηκε και ήταν σχεδόν αδύνατο για την κυρία Φρανκ να επιστρέψει στη καριέρα διδασκαλίας, και παράλληλα κόπηκαν όλες οι σχέσεις που είχε με άλλους καθηγητές του σχολείου.

Κατέστρεψα την καριέρα της, επειδή κανένα σχολείο στην περιοχή δε θα προσλάμβανε μια τέτοια καθηγήτρια.

Αν το διάβαζετε αυτό κυρία Φρανκ, θα ήθελα να το αναλογιστείτε για λίγο και να πάτε να γ@μη…!

Υ.Γ. Ναι, ήταν απολύτως νόμιμο, και μαζί με τους γονείς μου έκανα έρευνα για να βεβαιωθώ ότι δεν παραβιάζαμε κάποιον νόμο. Στη Πολιτεία μου είναι νόμιμο να ηχογραφήσω κάποιον στο χώρο της εργασίας χωρίς να χρειάζεται συγκατάθεση των δύο πλευρών.

Υ.Γ2. Πιστεύω ότι αυτή η δημοσίευση έγινε τόσο δημοφιλής, επειδή όλοι μπορούν να ταυτιστούν με κάποιον κακό καθηγητή κατά τη διάρκεια των σπουδών. Χαίρομαι που έδωσα λίγη ικανοποίηση σε μερικούς, που έζησαν παρόμοιες καταστάσεις.

Υ.Γ3 Οι κασσέτες δεν είναι στην κατοχή μου πια. Τις κράτησε η διεύθυνση, καθώς μπορούσε να κάνει μήνυση για ψευδείς κατηγορίες. Ακόμα και αν τις κρατούσα, όλα αυτά συνέβησαν πριν από 15 χρόνια και δε θα τις έβρισκα καν. Και ναι χρειάστηκε να ξαναδώσω Άλγεβρα επειδή δεν ήμουν ο καλύτερος μαθητής.

Credit: BoredPanda

Διαβάστε περισσότερα…

Αφήστε το σχόλιό σας