Quantcast
STORIES

Φαίνονται σαν ένα Ευτυχισμένο Ζευγάρι. Η Αλήθεια όμως πίσω από ΑΥΤΗΝ την «Χαρούμενη» Φωτογραφία, είναι πολύ Διαφορετική…

Όταν γεννήθηκε ο Gregori Prutow, οι γονείς του ήταν ενθουσιασμένοι. Ο δεύτερος γιος τους ήταν ένα μεγάλο, όμορφο μωρό και μια όμορφη προσθήκη στο ευτυχισμένο σπιτικό τους στο Vladivostok της Ρωσίας. Παρ’όλο που κάποια βράδια ξυπνούσε με πόνο στην πλάτη, ο μικρός Gregori φαινόταν να είναι υγιής.

Αλλά μετά από λίγο καιρό, η κατάσταση άλλαξε δρ…


Όταν γεννήθηκε ο Gregori Prutow, οι γονείς του ήταν ενθουσιασμένοι. Ο δεύτερος γιος τους ήταν ένα μεγάλο, όμορφο μωρό και μια όμορφη προσθήκη στο ευτυχισμένο σπιτικό τους στο Vladivostok της Ρωσίας. Παρ’όλο που κάποια βράδια ξυπνούσε με πόνο στην πλάτη, ο μικρός Gregori φαινόταν να είναι υγιής.

Αλλά μετά από λίγο καιρό, η κατάσταση άλλαξε δραματικά. Όταν οι γονείς του Gregori τον πήγαν στον γιατρό, σοκαρίστηκαν από την διάγνωση: ο Greogori έπασχε από μυϊκή ατροφία και η πάθηση έκανε τους μυς γύρω από την σπονδυλική του στήλη να ατονούν. Η πρόγνωση ήταν τρομακτική – σύντομα θα χρειαζόταν συνεχή φροντίδα και ίσως να ζούσε για άλλα 4-5 χρόνια.

Επανάσταση στους Διαιτολόγους! Χάσε Μέχρι 9 Κιλά σε 5 Μέρες!

Οι γονείς του Gregori, ωστόσο, δεν σκόπευαν να τα παρατήσουν. Ήταν αποφασισμένοι να κάνουν ό,τι μπορούσαν για να μείνει στην ζωή και πέρασαν χρόνια αναζητώντας θεραπείες. Παρά τις προσπάθειες τους όμως, δεν φαινόταν να υπάρχουν πολλές ελπίδες – ο Gregori σταμάτησε να αναπτύσσεται, οι μύες του έχασαν την ζωτικότητα τους και μετά από λίγο καιρό δεν μπορούσε να περπατήσει.

Много раз я пытался сесть в инвалидное кресло и руками крутить колеса, но кроме усталости эти действия ни к чему не приводили. На долгие годы я остался «якорем» – куда кинут, там и сижу. Этим «Якорем» я пробыл 10 лет. Пока в моей жизни не появилась она… Коляска на электроприводе. И пускай мне было тяжело ей управлять, потому что она не совсем соответствует моей физиологии, но я был счастлив снова почувствовать себя в движении. Это так прекрасно перемещаться туда, куда хочется тебе… Я сразу стал рассматривать каждый уголок дома, мне было очень интересно, что изменилось за 10 лет моей «якорной жизни». К сожалению, моя радость продлилась всего месяц. Я сильно приболел и долгое время не пользовался коляской, от этого ее аккумуляторы испортились, без возможности восстановления. А с годами и задние колеса пришли в негодность. Теперь стоит она уже много лет, без колес и аккумуляторов, а я снова стал «якорем». С тех пор я мечтаю о коляске с электроприводом, но это скорее не сбыточная мечта, поточу что эта коляска стоит, как хорошая машина, 600 тыс. руб. Она не обычная и несет в себе множество полезных возможностей улучшающих жизнь физически ограниченного Человека. Ее сиденье даже способно подниматься на Человеческий уровень высоты. То есть, сидя в таком кресле и разговаривая со стоящим рядом Человеком, можно смотреть ему в глаза, а не дышать в пупок. Я никогда не понимал и не пойму. Почему коляски для физически ограниченных Людей стоят таких больших денег. Ведь только, наверное, 2% из 100% могут их себе позволить. Остальные вынуждены жить жизнью якоря.
Мое значение фразы «Движение это жизнь» – это движение в целом, не ради развития своего тела и здоровья. Это движение по улице и дому, возможность уйти в другую комнату, если хочется побыть в тишине. Это возможность самому подойти к окну или зайти в магазин. Это возможность самому решать, где и когда быть. Это возможность не быть «Якорем». #мотивация #мысливслух #мыслиожизни #мысли #размышления #преодолейсебя #преодоление #блоггер #блогер #блог #инвалид #сма #think #struggle #sma #fortitude #fightforlife #invalid #blog #blogger #болезнь #борьбазажизнь #fightforlife #fight #gregory_prutov #григорийпрутов

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Григорий Прутов (@prutov.gregory) στις

Καθώς περνούσαν τα χρόνια, η αρχική πρόγνωση για τον Gregori αποδείχτηκε λάθος, αφού ήταν ακόμα ζωντανός. Έγινε 10, μετά 15 και, παρ’όλο που ζύγιζε μόλις 20 κιλά, κατάφερε να γιορτάσει τα 20α του γενέθλια. H ζωή του όμως δεν ήταν εύκολη. Πέρασε τον περισσότερο καιρό σπίτι, μην μπορώντας να κουνηθεί. Το διαδίκτυο ήταν η μόνη σύνδεση του με τον έξω κόσμο.

Ο Greogori ήταν μοναχικός, αλλά προτιμούσε να μένει στο σπίτι, γιατί όταν προσπαθούσε να βγει έξω, τον κοιτούσαν έντονα και με αηδία. Το σπίτι ήταν ένα ασφαλές μέρος όπου μπορούσε να ζει μια σχετικά φυσιολογική ζωή. Ο Gregori ήταν χαρούμενος, αλλά ένιωθε ότι του έλειπε ένα σημαντικό πράγμα: μια γυναίκα για να μοιραστεί την ζωή του.

Μια μέρα, ο Gregori αποφάσισε να εκφράσει την μοναξιά και τον θυμό του δημοσιεύοντας το εξής μήνυμα στο διαδίκτυο: «Πονάει να σκέφτομαι όλα αυτά που δεν θα μπορέσω ποτέ να έχω… Δεν μπορώ να ζήσω όλη την ομορφιά αυτού του κόσμου. Δεν μπορώ να κολυμπήσω σε κάποιο ποτάμι ή στον ωκεανό. Δεν μπορώ να τρέξω στο γρασίδι χωρίς να πονάω. Δεν μπορώ να βοηθήσω τους φίλους μου να κουβαλήσουν πράγματα.»

«Δεν μπορώ να φροντίσω τους ανθρώπους που αγαπώ. Δεν μπορώ να τους κάνω ευτυχισμένους… και δεν θα μάθω ποτέ πώς είναι να σε αγαπούν, πώς είναι όταν κάποια σε θέλει, όταν ζηλεύει ή είναι περήφανη που σε συστήνει. Ποτέ δεν θα μάθω πώς είναι να αγκαλιάζεις κάποια που αγαπάς, να την προστατεύεις, να χορεύεις μαζί της, να της χαρίζεις λουλούδια ή ένα δώρο.»

«Δεν θα μπορέσω ποτέ να μεγαλώσω έναν γιο ή μια κόρη. Δεν θα σταθώ ποτέ στο μαιευτήριο με ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα για θα φωνάξω “Σ’αγαπώ”. Δεν θα κάνω ποτέ έναν όμορφο γάμο ούτε θα κουβαλήσω την νύφη στην αγκαλιά μου.»

Ο νεαρός άντρας δεν είχε ιδέα ότι η ζωή του θα άλλαζε δραματικά δύο μήνες αργότερα. Όλα ξεκίνησαν με μια άκακη συνομιλία μέσω διαδικτύου με μια νεαρή γυναίκα από το Καζακστάν, την Άννα. Είχαν πολλά κοινά: και οι δύο είναι αθεράπευτα ρομαντικοί και τους αρέσει η τέχνη και η λογοτεχνία.

Ο Gregori σύντομα παρατήρησε ότι είχε έντονα συναισθήματα για την Anna και φαινόταν ότι και η Anna ένιωθε το ίδιο. Αλλά ο Gregori δεν τολμούσε να ελπίζει καν στην σκέψη ότι αυτή η σχέση θα μετατρεπόταν σε κάτι σοβαρό.

Ο Gregori πέρασε εβδομάδες σκεπτόμενος αν έπρεπε να της αποκαλύψει ή όχι τα πραγματικά του συναισθήματα, κάτι που σήμαινε ότι θα έπρεπε να της αποκαλύψει και την αλήθεια για την υγεία του. Τελικά, ο νεαρός άντρας βρήκε το θάρρος να της εκδηλώσει την αγάπη του και της έστειλε μια φωτογραφία του. Τότε ήρθε η απάντηση της Anna: ήθελε να τον συναντήσει! Μετά από λίγο καιρό, η Anna πήγε στο Vladivostok

Τότε συνέβη κάτι ακόμη πιο εκπληκτικό: ο Gregori και η Anna ερωτεύτηκαν ο ένας τον άλλο και αποφάσισαν να παντρευτούν. Ο γάμος τους ήταν μικρός και σεμνός, αλλά όταν τα μέσα έμαθαν την ιστορία τους, έγιναν γνωστοί σε όλη την χώρα. Οι περισσότεροι δεν μπορούσαν να καταλάβουν για ποιο λόγο μια όμορφη νεαρή γυναίκα να θέλει να παντρευτεί τον Gregori – δεν ήταν καν πλούσιος. Πολλοί σκέφτηκαν ότι η Anna ήταν απλά τρελή.

Αλλά η Anna και ο Gregori ήταν ερωτευμένοι και δεν ένιωθαν την ανάγκη να δικαιολογηθούν στον κόσμο. Το θάρρος τους εντυπωσίασε χιλιάδες ανθρώπους και τους ενέπνευσε σεβασμό για το νεαρό ζευγάρι που ακολούθησε τα συναισθήματα του και δεν άφησε την κοινωνική πίεση να σταθεί ανάμεσα τους.

Η Anna και ο Gregori έχουν εμπνεύσει ανθρώπους από όλο τον κόσμο με τις φωτογραφίες και τα βίντεο τους. Είναι ξεκάθαρο ότι έχουν βρει την πραγματική αγάπη και δεν φοβούνται να το δείξουν με σιγουριά – ελπίζουν μόνο να ζήσουν μια μεγάλη και ευτυχισμένη ζωή μαζί!

Πώς σας φάνηκε η ιστορία τους;

Credit: hefty.co

Διαβάστε περισσότερα…

Αφήστε το σχόλιό σας