Αεροσυνοδός βλέπει το σπασμένο παράθυρο να ρουφάει τον πιλότο και τον αρπάζει από το πόδι. Ο εφιάλτης τους μόλις είχε ξεκινήσει... - Fanpage

Αεροσυνοδός βλέπει το σπασμένο παράθυρο να ρουφάει τον πιλότο και τον αρπάζει από το πόδι. Ο εφιάλτης τους μόλις είχε ξεκινήσει…

Ήταν μια απευθείας πτήση από την Αγγλία στην Ισπανία, όμως στις 10 Ιουνίου 1990, οι επιβάτες και το προσωπικό βίωσαν κάτι που μοιάζει βγαλμένο από ταινία. Περίπου 8 εκατομμύρια άνθρωποι πετάνε κάθε μέρα και 3 εκατομμύρια κάθε χρόνο.

Ο αριθμός των πτήσεων που προσγειώνονται και απογειώνονται με ασφάλεια είναι αρκετός για να σας πείσουμε ότι το αεροπλάνο είναι το ασφαλέστερο μέσο. Αλλά ακούγοντας την ιστορία της πτήσης 5390 των British Airways, μπορεί να αλλάξετε γνώμη,

Στην πτήση 5390 υπήρχαν 81 επιβάτες και 6 μέλη καμπίνας από την Αγγλία για την Ισπανία. Στον έλεγχο ήταν ο 42χρονος καπετάνιος Tim Lancaster και ο 39χρονος Alastair Atchison. Για τους έμπειρους αυτούς πιλότους, η απογείωση ήταν ρουτίνα. Χαλάρωσαν τους ιμάντες ασφαλείας και κάθισαν αναπαυτικά στις θέσεις τους – δεν υπήρχε ένδειξη για την καταστροφή που θα ακολουθούσε.

15 λεπτά μετά την απογείωση, σε ύψος 17.300 πόδια, το προσωπικό άκουσε έναν δυνατό θόρυβο από το πιλοτήριο. Το παράθυρο από την πλευρά του καπετάνιου είχε σπάσει και προκάλεσε ξαφνική αποσυμπίεση.

Ο αέρας τράβηξε με δύναμε τον Lancaster προς το παράθυρο και βρέθηκε ο μισός να κρέμεται στο κενό…

Χάρη στην γρήγορη αντίδραση του άλλου πιλότου και των αεροσυνοδών, ο Lancaster ευτυχώς δεν πέθανε. Ο Nigel Ogden, μέλος καμπίνας, έτυχε να βρίσκεται στο πιλοτήριο εκείνη την στιγμή. «Τον κρατούσα από το χείλος του θανάτου», είπε, «αλλά ένιωθα να με τραβά κι εμένα».

Καθώς ο Ogden τον κρατούσε, ένιωθε τις δυνάμεις του να τον εγκαταλείπουν. Ο άνεμος φυσούσε με 630 χιλιόμετρα την ώρα και η θερμοκρασία ήταν στους -17 βαθμούς.

«Συνέχιζα να κρατάω τον Tim, αλλά εξαιτίας της πίεσης ήταν σαν να ζυγίζει 200 κιλά. Ήταν καλό που είχα κάνει αρκετή προπόνηση στο ράγκμπι, αλλά τα χέρια μου κρύωναν και τον ένιωθα να τραβιέται προς τα έξω.» Η πόρτα του πιλοτήριου είχε ανοίξει από του κενού που δημιουργήθηκε στο πιλοτήριο.

81 επιβάτες είδαν τρομοκρατημένοι ένα άλλο μέλος του πληρώματος, τον Simon Rogers, να τρέχει στο πιλοτήριο και να κάθεται στην θέση του πιλότου. Ο Ogden ήταν έτοιμος να χάσει τον Lancaster, αλλά ο Rogers κράτησε τα πόδια του και ο Ogden παραπάτησε προς το πίσω μέρος της καμπίνας.

Ο Alistair είχε ανακτήσει τον έλεγχο του αεροπλάνου και μιλούσε με τον έλεγχο κυκλοφορίας. Η εκπαίδευση των πιλότων προϋποθέτει ότι υπάρχουν δύο πιλότοι: ο ένας πετά το αεροπλάνο και ο άλλος τον καθοδηγεί στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Όλα τα εγχειρίδια και οι πίνακες πετάχτηκαν έξω από το πιλοτήριο, όταν άνοιξε η πόρτα. Ο Alistair έπρεπε να τα κάνει όλα μόνος, από μνήμης. Αύξησε την ταχύτητα για να μειώσει τον κίνδυνο σύγκρουσης στον αέρα και χαμήλωσε το αεροπλάνο σε ύψος όπου υπήρχε περισσότερο οξυγόνο. Έπεσε στα 11.000 πόδια σε 2 λεπτά και έριξε την ταχύτητα στα 300 χιλιόμετρα την ώρα.

Ευτυχώς, κατάφερε να προσγειώσει με ασφάλεια το αεροσκάφος σε λιγότερα από 1.800 μέτρα αεροδιάδρομου. Όλοι, ανάμεσα τους και ο καπετάνιος Lancaster, επιβίωσαν από το τρομακτικό μαρτύριο που κράτησε μόλις 18 λεπτά από την απογείωση ως την προσγείωση. Ο Nigel Ogden έπαθε κρυοπάγημα και έβγαλε τον ώμο του.

Όταν ο Ogden επέστρεψε στο πιλοτήριο για να ελέγξει τον άντρα που είχε σώσει, δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που έβλεπε: «Ήταν ξαπλωμένος εκεί, καλυμμένος με αίμα, αλλά προς έκπληξη μου τον άκουσα να λέει: “Θέλω να φάω”. Είπα απλά, “Συνηθισμένος πιλότος”. Βγήκα από την μπροστινή σκάλα και φώναξα στους άλλους, “Είναι ζωντανός!”. Μετά έβαλα τα κλάματα.»

Ο Tim Lancaster έπαθε κρυοπάγημα, μερικά κατάγματα στο χέρι και τον καρπό και έσπασε τον αντίχειρα του. Δεν θυμόταν τι είχε συμβεί. Ευτυχώς, το σώμα του είχε πέσει σε κώμα όσο διήρκεσε το μαρτύριο.

Credit: shared.com

Αφήστε το σχόλιο σας: