Ένιωσε πως το Μωρό της σταμάτησε να κινείται και έτρεξε αμέσως στην Κλινική. Μόλις οι Γιατροί της έκαναν την Καισαρική, Πάγωσαν! - Fanpage

Ένιωσε πως το Μωρό της σταμάτησε να κινείται και έτρεξε αμέσως στην Κλινική. Μόλις οι Γιατροί της έκαναν την Καισαρική, Πάγωσαν!

Όταν δεν είστε σίγουροι για το τι συμβαίνει στο σώμα σας, μπορείτε να το ψάξετε στο διαδίκτυο. Ωστόσο, το καλύτερο είναι να ακούσετε το ίδιο σας το σώμα. Στην τελική, κανείς άλλος δεν μπορεί να νιώσει αυτό που αισθάνεστε εσείς.

Όταν μια μαμά παρατήρησε ότι το μωρό της σταμάτησε να κουνιέται στις 38 εβδομάδες, ήξερε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Δεν ήξερε τι, αλλά είχε ένα προαίσθημα.

Η Ayla Heller από το Oregon έγινε για πρώτη φορά μαμά, αλλά τα πράγματα θα είχαν διαφορετική εξέλιξη αν δεν είχε ακούσει την συμβουλή της μαμάς της να ακολουθήσει το ένστικτο της. Τελικά χρειάστηκε να κάνει επείγουσα καισαρική για έναν πολύ τρομακτικό και αναπάντεχο λόγο.

Η Ayla κοινοποίησε την ιστορία της στο Facebook και ελπίζει να ενθαρρύνει και άλλες μητέρες που βρίσκονται στην θέση της να ακούσουν το σώμα τους. Διαβάστε ολόκληρη την ιστορία της:

«Αποφάσισα ότι θέλω να μοιραστώ δημοσίως τι συνέβη στην γέννα μου, με την ελπίδα να βοηθήσει κάποιον άλλο μια μέρα.

Η μέρα που μπήκα στη 38η εβδομάδα ήταν μια συνηθισμένη μέρα. Ξύπνησα και πήγα στην δουλειά ως συνήθως. Νωρίς εκείνο το πρωί είχα ήδη παρατηρήσει ότι η Maddy δεν κλοτσούσε και πολύ, αλλά είχα υποθέσει ότι μάλλον δεν ήταν ιδιαίτερα δραστήρια εκείνη τη μέρα (κάτι που συνέβαινε συχνά).

Το μεσημέρι την ένιωσα να αλλάζει στάση, κάτι που μου θύμισε ότι ακόμη και είχε κλοτσήσει, αλλά τουλάχιστον είχα νιώσει κάποια κίνηση.»

«Έτσι, η μέρα συνεχίστηκε χωρίς να το σκεφτώ ως τις 7 το απόγευμα. Ο Dalton έβαλε το χέρι του στην κοιλιά μου και ρώτησε αν κλότσησε. Ένιωσα άβολα συνειδητοποιώντας ότι δεν είχε κουνηθεί όλη μέρα.

Έτσι έκανα ένα μπάνιο, ήπια έναν κρύο χυμό πορτοκάλι και ο Dalton σκούντηξε την κοιλιά μου και ακούσαμε και τον παλμό της μέσω του Doppler (είχε παλμό), αλλά ακόμη καμία κίνηση.

Πανικοβληθήκαμε λίγο, αλλά αφού την ένιωθα να αλλάζει στάση και άκουγα τον παλμό της, ήξερα τουλάχιστον ότι ήταν ζωντανή, αλλά δεν ήξερα τι να κάνω.»

«Έστειλα μήνυμα στην μητέρα μου ρωτώντας την αν ήταν φυσιολογικό, αφού στο διαδίκτυο δεν έβρισκα πληροφορίες. Τα μισά από αυτά που διάβαζα έλεγαν να πάω κατευθείαν στο νοσοκομείο και τα άλλα μισά ότι τα μωρά δεν έχουν χώρο για να κλοτσήσουν. Η μαμά μου επέμενε πολύ να πάω στο νοσοκομείο ή τουλάχιστον να τηλεφωνήσω στην μαία μου.

Έτσι, κάλεσα την μαία, άφησα φωνητικό μήνυμα και τελικά με πήρε λέγοντας μου ότι θα υπήρχε ένα δωμάτιο για μένα στο μαιευτήριο.

Όταν έφτασα, με συνέδεσαν με οθόνες για να εντοπίζουν τις κινήσεις του μωρού. Μου έδωσαν πάλι χυμό πορτοκάλι, πάγο, γυρνούσε από δω, γυρνούσε από κει… στην κυριολεξία σε κάποια φάση η κοιλιά και τα πόδια μου ήταν επίπεδα και το πάνω μέρος του σώματος αναποδογυρισμένο ελαφρώς!»

«Μετά από 30-40 λεπτά, με ενημέρωσαν ότι η μαία μου ήταν στο δρόμο (κάτι που η μητέρα μου κατάλαβε ότι ήταν κακό σημάδι και ευτυχώς τους έφερε όλους στο νοσοκομείο).

Όταν έφτασε η μαία, δεν έχασε χρόνο για να με ενημερώσει για τα πράγματα που δεν πήγαιναν καλά και μου είπε ότι πιθανόν να μου έκαναν επείγουσα καισαρική εκείνο το βράδυ.

Έτρεμα ανεξέλεγκτα από το σοκ. Μας είπαν ότι αν είχε σοβαρά προβλήματα, για τα οποία υπήρχε μεγάλη πιθανότητα, μπορεί να την μετέφεραν στο Randall’s.»

Με καθυστέρησαν λίγο όσο η μαία περίμενε τους εφημερεύοντες γιατρούς να φτάσουν και με πήγαν αμέσως στο χειρουργείο.

Μου έδωσαν παυσίπονο και πριν καν προλάβει να φτάσει ο Dalton, άρχισαν τον τοκετό. Βγήκε μια χαρά, έκλαψε λίγο, αλλά χρειαζόταν οξυγόνο.

«Μετά από 40 λεπτά μας πήγαν στο αρχικό μας δωμάτιο. Εκεί μου είπαν ότι ο πλακούντας μου είχε γεράσει πρόωρα, είχε απασβεστωθεί και στην ουσία τα είχε παρατήσει. (Μου είπαν ότι δεν ξέρουν γιατί συμβαίνει αυτό και ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι για να το αποτρέψουν.) Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Maddy να μην παίρνει πολύ οξυγόνο και φαγητό. Έτσι, φυλούσε την ενέργεια της, γι’αυτό είχε σταματήσει να κουνιέται.

Επίσης, γι’αυτό τον λόγο είχε χαμηλό ζάχαρο όταν φτάσαμε και της έδωσαν γλυκόζη τις πρώτες μέρες.»

«Η μητέρα μου ρώτησε τι θα γινόταν αν δεν είχα πάει εκείνη την ώρα. “Δεν θα ήταν μαζί μας”, ήταν η απάντηση. Δεν θα είχε βγάλει καν την νύχτα…»

«Ο λόγος που το μοιράζομαι αυτό είναι για να ενημερώσω ότι τέτοια πράγματα όντως συμβαίνουν. Ξέρετε το σώμα σας και τι είναι φυσιολογικό για το μωρό σας. Και τα μωρά δεν ξεμένουν από χώρο! Αυτή ήταν η πιο συνηθισμένη απάντηση που έβλεπα.

Τα μωρά πάντα θα κλοτσάνε, είτε έχουν χώρο είτε όχι. Αν έχετε αμφιβολίες, πηγαίνετε στο νοσοκομείο. Καλύτερα να το προλάβετε. Γιατί εγώ παραλίγο να μην το προλάβω. Περίμενα σχεδόν μέχρι το πρωί για να δω αν θα άλλαζε κάτι. Και αν το είχα κάνει, δεν θα είχα την αγάπη μου. Έχω ακούσει πολλές ιστορίες μωρών που γεννήθηκαν νεκρά, γιατί κάποιοι δεν πήραν τα σημάδια τόσο σοβαρά όσο έπρεπε.

Λυπάμαι για την μεγάλη δημοσίευση, αλλά ξέρω ότι πολλοί δεν έχουν ιδέα τι συνέβη. Έτσι, μέρος αυτού είναι να ενημερώσω όσους έχουν την περιέργεια, αλλά δεν ρωτάνε από ευγένεια.

Κυρίως, θέλω να ενημερώσω όσες γυναίκες είναι έγκυες ή σχεδιάζουν να αποκτήσουν μωρό, να προσέχουν την διακοπή κίνησης, γιατί δεν είναι φυσιολογική.»

Αφήστε το σχόλιο σας: