Το ότι είμαι μόνη μαμά και έχω μια σχέση, δεν σημαίνει πως ο νους μου, είναι συνέχεια στον… «γκόμενο» - Fanpage

Το ότι είμαι μόνη μαμά και έχω μια σχέση, δεν σημαίνει πως ο νους μου, είναι συνέχεια στον… «γκόμενο»

Κεφάλαιο «γκόμενος». Άθλια λέξη κατ΄εμέ, άκρως υποτιμητική, ίσως γιατί εκφράζεται ακριβώς για να υποτιμήσει τον άνθρωπο που επέλεξες για σύντροφό σου και τη μεταξύ σας σχέση. Ειδικά στους μόνους γονείς χρησιμοποιείται κατά κόρον, προφανώς γιατί αυτοί που κρίνουν ξεχνάνε πως και εκείνοι πρίν παντρευτούν, «γκόμενοι» ήταν…

Μια γυναίκα που μεγαλώνει μόνη της παιδί, «απαγορεύεται» να έχει σχέση. Όλοι σχεδόν θα το παίξουν ανετίλα και θα σε παροτρύνουν να «ξαναφτιάξεις» τη ζωή σου γιατί «τα χρόνια περνάνε» και «έλα μωρέ 35 είσαι, σιγά να μη μονάσεις!» αλλά μόλις το κάνεις, αρχίζουν τα νταούλια.

Οποιαδήποτε αλλαγή στο πρόγραμμά σου με το παιδί, οφείλεται οπωσδήποτε στον…γκόμενο αλλά αν ήσουν παντρεμένη, θα οφείλονταν στο ότι είσαι κουρασμένη.
Οποιαδήποτε αναφορά σου στον γκόμενο, σημαίνει πως ξεμυαλίστηκες και έχεις το νου σου στο κεχρί ενώ αν ήσουν παντρεμένη και μιλούσες για τον άντρα σου, κανείς δεν θα απορούσε.

Αν δε, ζητήσεις να σου κρατήσουν το παιδί να πας σε μια δουλειά, αυτή η δουλειά είναι οπωσδήποτε ο γκόμενος και αρχίζουν οι υστερίες ότι παρατάς το παιδί από εδώ κι από εκεί, κάτι που μια παντρεμένη έχει κάθε δικαίωμα να κάνει γιατί είτε θα έχει αληθινή δουλειά είτε θα θέλει κι αυτή να περάσει λίγες ώρες με τον άντρα της. Εσύ δεν έχεις άντρα με δόξα και τιμή. Δεν δικαιούσαι.
Υπάρχουν βέβαια και πιο σκληροπυρηνικές αντιδράσεις-τις λες και χτύπημα κάτω απ’ τη μέση- από wannabe ψυχαναλυτές, του τύπου «Δεν σε βλέπω πολύ χαρούμενη τελευταία» ή «Σίγουρα είσαι καλά μαζί του;» ενώ (ξέρουν ότι) είσαι ήδη φοβισμένη απ’ όσα έχεις περάσει, άρα σε φοβίζουν ακόμα περισσότερο και σε κάνουν να αμφιβάλλεις για κάτι που (επίσης ξέρουν ότι) σε κάνει αντικειμενικά, χαρούμενη.

Στον αντίποδα, πολλές είναι οι παντρεμένες που ενώ περνάνε σκατά στο γάμο τους και φαίνεται, κανείς δεν θα τις ρωτήσει τί και πώς, αντιθέτως θα τις παροτρύνουν να κάνουν και υπομονή από πάνω γιατί «έτσι είναι ο γάμος!». Μπα; Τί μου λέτε; Και ο γάμος, σχέση δεν είναι; Γιατί στη παντρεμένη λέτε να κάνει υπομονή και στη χωρισμένη να χωρίσει από τη σχέση της και να κοιτάξει τα παιδιά της;

Να κοιτάξεις τα παιδιά σου. Κλασσική ατάκα, τόσο διαχρονική όσο η Λάκτα. Σημαίνει πως αν είσαι χωρισμένη και έχεις σχέση, συνήθως δεν φροντίζεις τα παιδιά σου, αφού ο νους σου είναι συνέχεια στον γκόμενο. Να τα κοιτάξω τα παιδιά μου, ναι. Εμένα ποιός θα με κοιτάξει;

Που ήσασταν όλοι εσείς, όταν άλλαζα το χρόνο μόνη μου;
Πού ήσασταν όλοι εσείς όταν έκανα Ανάσταση μόνη μου;
Πού ήσασταν τα άπειρα Σαββατοκύριακα που πέρασα μπροστά στη τηλεόραση μόνη μου;
Που ήσασταν όταν αρρώσταινα και δεν είχα έναν άνθρωπο να μου φτιάξει μια σούπα;
Που ήσασταν όταν έπρεπε να στρώσω χαλιά, να ανεβάσω χειμωνιάτικα, να κατεβάσω καλοκαιρινά, να φτιάξω φαί στο παιδί για το σχολείο ενώ είχα πυρετό, να βγάλω το παιδί απ’ το αμάξι κοιμισμένο και να το κουβαλήσω στο σπίτι με τις σκάλες, μαζί και 10 σακούλες σούπερ μάρκετ;

Ξέρετε που ήσασταν; Στα ωραία σας σπίτια ήσασταν. Στα σπίτια σας που δεν με καλέσατε ποτέ. Γιατί ήμουν καλή για κουβεντούλα και καφέδες αλλά στις οικογενειακές γιορτές ήσασταν άφαντοι αφού εγώ για εσάς, δεν είχα οικογένεια. Κι έτσι χωρίς οικογένεια, δεν χώραγα στους παντρεμένους φίλους σας, στα σόγια σας και στην ασφάλειά σας. Ή καλύτερα, στην ψευτο-ασφάλειά σας, γιατί η περδικούλα σας το ξέρει, αν τελικά όλη αυτή η ξινίλα που βγάζετε για τη χωρισμένη και τον γκόμενο, είναι άποψη ή θέλω που με τα χρόνια έγινε πρέπει.

Όπως εσύ πας το παιδί σου στ’ Αγγλικά, το πάω και εγώ.
Όπως εσύ πας το παιδί σου στο γιατρό, το πάω κι εγώ.
Όπως εσύ πας το παιδί σου παιδική χαρά, το πάω κι εγώ.
Η διαφορά μας είναι ότι εμένα δεν με περιμένει κανείς πίσω στο σπίτι.
Αλλά ακόμα και έτσι, είμαι καλά.
Εσύ;
Υ.γ. Όχι οι άνθρωποι δεν χωρίζονται σε παντρεμένους και χωρισμένους, δεν ανοίγω πόλεμο, αντιθέτως έχω πολύ καλές φίλες παντρεμένες που δεν το βλέπουν έτσι και με έχουν βοηθήσει. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που στο μυαλό τους, χωρίζουν τους ανθρώπους σε παντρεμένους και ανήθικους και τους γονείς σε καλούς και κακούς, περιμένοντας με το πιστόλι στο χέρι, να πυροβολήσουν κάθε σου επιλογή.

Κυριακή Χαριτάκη

| 28 Σεπτεμβρίου 2017

 

Αφήστε το σχόλιο σας: