Κυνηγός ελαφιών μεγάλωσε άρρωστο, μωρό ελάφι κι αποφάσισε να πετάξει το όπλο του για πάντα - Fanpage

Κυνηγός ελαφιών μεγάλωσε άρρωστο, μωρό ελάφι κι αποφάσισε να πετάξει το όπλο του για πάντα

Ο Aladino Montes, 53 ετών, ζει στα όμορφα βουνά της Asturias, στη Βόρεια Ισπανία, όπου το κυνήγι των ελαφιών είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο κι άλλωστε για τον ίδιο ήταν κομμάτι της ζωής του. Είχε μάθει από τον πατέρα του να κυνηγάει ελάφια, μέχρι που πριν 10 χρόνια συνάντησε ένα νεαρό τραυματισμένο ελαφάκι που πεινούσε και έκανε βόλτες γύρω από τις αγελάδες που έβοσκαν στην περιοχή. Όταν πλησίασε για να καταλάβει τι γύρευε εκεί το ελάφι, είδε πως είχε κάποιες σοβαρές πληγές κι έτσι αποφάσισε να το βοηθήσει. Το έβαλε στο αμάξι του και το οδήγησε σπίτι του, όπου το φρόντισε. Το ελάφι αρνήθηκε να τον αφήσει όταν έγινε καλά κι έμεινε από τότε μαζί του, αλλάζοντας εντελώς την αντίληψή του για τα ζώα.

Ο Aladino ονόμασε το ελάφι “Bambi.” Το δε ελαφάκι είχε πλέον δεθεί τόσο με τον σωτήρα του που έγιναν οι καλύτεροι φίλοι!

“Πάντα αγαπούσα τα ζώα, αλλά είχα μάθει κυνήγι από τον πατέρα μου. Κυνηγούσαμε ελάφια, τα σκοτώναμε για τροφή, αλλά από τότε που ήρθε ο Bambi στη ζωή μου, δεν μπορώ πλέον να κυνηγήσω ή να σκοτώσω ζώο. Προτιμώ να πεθάνω.”

Ο Aladino έχει μια μικρή επιχείρηση στο σπιτάκι του στα βουνά της Sierra de Peñamayor, σχεδόν 1,200 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Κι όμως ο κόσμος δεν επισκέπτεται τα βουνά για τη θέα, αλλά για ένα άλλο λόγο πλέον: θέλουν να γνωρίσουν το ελαφάκι!

Κάποιες φορές, ο Bambi μπαίνει στο χώρο αναμονής των επισκεπτών ψάχνοντας τον φίλο του και αφήνει τους τουρίστες άφωνους. Η φήμη του διαδόθηκε και ο κόσμος έρχεται για να δει το ελάφι και να φωτογραφηθεί με αυτό και τον αγαπημένο φίλο του.

Ο Aladino δεν ξανασκότωσε ζώα από τότε που έσωσε το ελάφι. Αντιθέτως μάλιστα, τον επισκέπτεται ακόμα και μια αλεπού την οποία ταϊζει από το χέρι του.

Πλησιάζουν μάλιστα και άλλα ελάφια που βλέποντας τον Bambi ασφαλή, εμπιστεύονται τον Aladino.

“Με συγκινεί και μόνο που μιλάω για αυτό. Είναι τα ζώα μου, είναι πραγματικά ιδιαίτερα και αναρωτιέμαι πώς μπορούσα και τα σκότωνα κάποτε, γιατί σήμερα είναι όλη μου η ζωή.”

Όλο και περισσότερες ιστορίες σαν αυτήν έρχονται στο φως και είναι ευοίωνο να διαπιστώνουμε ότι σιγά σιγά ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται πως τα ζώα είναι φίλοι μας και το κυνήγι για απόλαυση παραβιάζει τους ιερούς νόμους αυτού του κόσμου.

Αφήστε το σχόλιο σας: