Η Ιστορία Του Πεζοναύτη Που Έσωσε Ένα Ορφανό Γατάκι Στον Πόλεμο Της Κορέας - Fanpage

Η Ιστορία Του Πεζοναύτη Που Έσωσε Ένα Ορφανό Γατάκι Στον Πόλεμο Της Κορέας

Η Ιστορία Του Πεζοναύτη Που Έσωσε Ένα Ορφανό Γατάκι Στον Πόλεμο Της Κορέας

Γατάκι: Η ζωή θριαμβεύει απέναντι στο θάνατο. Ακόμη και σε περιόδους πολέμου έχουμε ιστορίες που μας συγκινούν. Μια τέτοια μας έρχεται από τον πόλεμο της Κορέας και έχει κάνει τον γύρο του διαδικτύου. Δείτε παρακάτω πως ένα ορφανό γατάκι σώθηκε από έναν πεζοναύτη. Γιατί όπως έχουμε ξαναπεί κάποιοι άνθρωποι είναι Άνθρωποι με Άλφα Κεφαλαίο.

H Βόρεια Κορέα με την υποστήριξη της Σωβιετικής Ένωσης και της Κίνα (που πρέσβευαν τα κομμουνιστικά ιδεώδη) και η Νότια Κορέα με την υποστήριξη των ΗΠΑ (με μια ξεκάθαρα πιο καπιταλιστική κοσμοθεωρία) μπαίνουν σε ένα πόλεμο που ξεκίνησε το Ιούνιο του 1950 και δεν ολοκληρώθηκε παρά 3 χρόνια μετά, τον Ιούλη του 1953 και τίμημα 5 εκατομύρια ανθρώπινες ζωές (και ποιος ξέρει πόσα άλλα ζωντανά πλάσματα).

Ο πεζοναύτης και ιστορία του νεογέννητου γατιού

Στα μέσα αυτή της τρελάς, το 1952, συναντούμε τον Αμερικάνο πεζοναύτη και λοχία Φράνκ Πρέιτορ που μάχεται στην πρώτη γραμμή του πολεμού να διασταυρώνεται με ένα ζωντανό πλασματάκι, που κόντρα σε κάθε πιθανότητα έχει καταφέρει να επιβιώσει για 2 ολόκληρες εβδομάδες. Μέ άγνοια κινδύνου το νεογέννητο γατάκι σουλατσάρει για να βρεθεί ο ήρωάς μας, ο Φρανκ και να το πάρει στην αγκαλιά του. Αυτό ήταν, ο Φρανκ δεν μπορούσε παρά να το υιοθετήσει και να το φροντίσει. Επρόκειτο για μια θηλυκή γατούλα και την βάφτισε πολύ εύστοχα “Miss Hap” (Δεσποινίς Τυχαίο Γεγονός).

O Φρανκ δήλωσε αργότερα ότι την υιοθέτησε γιατί “βρέθηκε στο λάθος σημείο τη λάθος στιγμή” και ποιος θα μπορούσε να διαφωνήσει με αυτό. Στην αντιπαράθεση του “στρατιώτη” με τον “άνθρωπο” φαίνεται ότι κέρδισε ο δεύτερος και έτσι ο Φρανκ που όπως φαίνεται δεν έιχε χάσει την ικανότητα να δείχνει συμπόνοια, φροντίδα για τη ζωή πήρε υπό την προστασία του το εύθρασμο νεαρό πλασματάκι.

Ποιος σκότωσε τη μητέρα του

Πως βρέθηκε η Miss Hap μόνη και απροστάτευτη; Είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι η μαμά της Miss Hap είχε σκοτωθεί σε βομβαρδισμό, αλλά ο Πρέιτορ διέψευσε αυτή την ιστορία λέγοντας ότι στην πραγματικότητα σκοτώθηκε από ένα πεζοναύτη που ενοχλήθηκε από τις φωνές της μαμάς γατούλας και την πυροβόλησε, αφήνοντας τα δύο μικρά της ορφανά. Ο Φρανκ φροντίσε την Miss Hap, ενώ το αδερφάκι της υιοθετήθηκε από έναν άλλο πεζοναύτη αλλά δεν είχε την ίδια τύχη. Η τύχη όμως μπορεί να σταθεί τοσο ειρωνική ώστε να κάνει το σωτήρα ενός αδύναμου πλάσματος να βάλει άδοξο τέλος στη ζωή του όταν στον ύπνο του κατά λάθος το καταπλάκωσε.

Αλλά η Miss Hap έζησε και μακροημέρευσε. Η περίφημη φωτογραφία που έγινε διάσημη πάρθηκε από έναν άλλο λόχία τον Μάρτιν Ράιλι ο οποίος αποθανάτισε τον Φρανκ να τρέφει την Miss Hap με σήριγγα με γάλα εβαπορέ διαλυμένο σε νεράκι (δεν σας το συστήνω όταν βρίσκετε νεογέννητα γατάκια, αντιθέτως δώστε τους γάλα σε σκόνη ειδικό για γάτες). Στη συνέχεια για την σίτισή της ο Φρανκ την έμαθε να τρώει κρέας από κονσέρβα.

Τον γύρο του κόσμου η φωτογραφία

Η φωτογραφία του Ράιλι έκανε το γύρο του κόσμου και φιλοξενήθηκε σε περισσότερες από 1700 αμερικάνικες εφημερίδες συμπεριλαμβανομένων των New York Times. Όταν ο Φρανκ επέστρεψε στο σπίτι η Miss Hap έμεινε στην Κορέα, αλλά σε καλά χέρια (στα χέρια του δεκανέα Κόνραντ Φίσερ ο οποίος ήλπιζε ότι θα την έπαιρνε μαζί του στις ΗΠΑ όταν θα γυρνούσε!). Αλλά ο Φρανκ είχε την ευκαιρία να την δει μια ακόμη φορά όταν επέστρεψε στον τόπο του εγκλήματος για σύντομο χρονικό διάστημα αργότερα.

Η περιπέτεια με την Miss Hap

Αργότερα όταν ρωτήθηκε ο Πρέιτορ είπε ότι του άρεσε να σκέφτεται ότι ο Κόνραντ όντως πήρε μαζί του την Miss Hap. Το 2010 έγραψε για την περιπέτειά του με την Miss Hap “Η Miss Ηap απογαλακτίστηκε τρώγοντας κρέας κονσέρβας και με είχε για πατέρα της. Όταν έφυγα την πήρε υπό την προστασία του ένας άλλος πεζοναύτης. Όταν ξαναγύρισα το 1955 ήταν ζωντανή και καλά στην υγεία της. Είμαι πλέον 83 χρονών και ακόμη σώζω ορφανά νεογέννητα ενώ έχω δύο γάτες την Μόλι και τον Μαξ. Ποτέ δεν αφήνουν το σπίτι!

Πραγματικά είναι εκπληκτικό πόση δύναμη έχει η Ζωή, πως η Ζωή αγωνίζεται χωρίς φόβο και ελπίδα να συνεχίζει να υπάρχει.

Αφήστε το σχόλιο σας: